จากเด็กส่งหนังสือพิมพ์สู่ผู้บริหาร · ตอนที่ 7

🏫ห้องเรียนที่ไม่มีใครอยากเข้า

หลังจากกลับไปให้ปากคำเพิ่มเติม ตำรวจแจ้งว่าผมต้องเข้าอบรมสำหรับผู้กระทำผิดกฎจราจร พร้อมค่าอบรมประมาณ 14,000–15,000 เยน

จริง ๆ มีคอร์สที่ถูกกว่านี้ แต่เงื่อนไขบางอย่างทำให้ผมเลือกไม่ได้ เพราะตอนนั้นมอเตอร์ไซค์ยังจำเป็นทั้งสำหรับส่งหนังสือพิมพ์และเดินทางไปโรงเรียน

ในเมื่อยังไงก็ต้องเข้าอบรม ผมคิดว่า อย่างน้อยเงินที่เสียไปก็ควรได้อะไรกลับมาบ้าง

ตั้งแต่วันแรก ผมไม่ได้ตั้งใจไปเพียงเพื่อให้ผ่านคอร์ส แต่ตั้งใจเรียนรู้ทุกอย่างที่พอจะเรียนได้

ห้องอบรมเต็มไปด้วยผู้เข้าอบรม ทุกคนเงียบ มีเพียงเสียงผู้สอนกับเสียงพลิกเอกสารเป็นระยะ

ส่วนผมก้มเปิดพจนานุกรมเล่มเล็กของ ส.ส.ท. ที่พกติดตัวมาด้วย

ข้าง ๆ มีนักเรียนมัธยมชายสองคน พวกเขาพยายามช่วยอธิบายเนื้อหาให้ผมฟัง แต่ยิ่งอธิบาย ผมกลับยิ่งไม่เข้าใจ เพราะภาษาญี่ปุ่นของทั้งคู่เร็วและเต็มไปด้วยคำพูดแบบวัยรุ่น

สุดท้ายพวกเราหัวเราะเบา ๆ ก่อนหันกลับไปฟังผู้สอนต่อ

ผู้สอนค่อย ๆ พูด ใช้คำง่ายขึ้น และอธิบายซ้ำอย่างใจเย็น

มีคำสามคำที่ผมยังจำได้จนถึงทุกวันนี้

認知・判断・操作

การรับรู้ · การตัดสินใจ · การควบคุม

ผู้สอนอธิบายว่า ก่อนรถจะเคลื่อนที่ คนขับต้องมองเห็น ตัดสินใจ แล้วจึงลงมือ หากขั้นตอนไหนผิดพลาด อุบัติเหตุก็อาจเกิดขึ้นได้

ผมไม่แน่ใจว่าวันนั้นได้เรียนรู้กฎจราจรมากแค่ไหน

แต่ผมจำคำสามคำนั้นได้แม่นกว่าคำศัพท์หลายคำในหนังสือ

หลังจากนั้น ผมหยิบสมุดขึ้นมาจดคำศัพท์เกี่ยวกับกฎหมายจราจร ความปลอดภัยบนท้องถนน และเปิดหาความหมายของคันจิในเอกสารทีละคำ

เมื่อการอบรมจบลง ผมเดินออกจากห้องพร้อมใบรับรอง